Κατανοώντας τους βασικούς μηχανισμούς της απασχόλησης και της παραγωγής

Ζιζή Σαλίμπα

Ζιζή Σαλίμπα

Δρ. Οικονομολόγος της Εργασίας – Εμπειρογνώμων

Η οικονομία συνήθως χαρακτηρίζεται από διακυμάνσεις στην απασχόληση και στην παραγωγή, που αποκαλούνται οικονομικοί κύκλοι. Στη φάση της επέκτασης του οικονομικού κύκλου, η παραγωγή και η απασχόληση αυξάνονται ραγδαία, δημιουργείται ευνοϊκό κλίμα για τις επενδύσεις και αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρήσεων. Στη φάση της ύφεσης του οικονομικού κύκλου, η παραγωγή μειώνεται, το επίπεδο της ανεργίας αυξάνεται και παρατηρείται το φαινόμενο της αχρησιμοποίητης ή πλεονάζουσας παραγωγικής δυναμικότητας. Η ανεργία παρουσιάζεται με διαφορετικές μορφές, όπως: εποχιακή ανεργία, ανεργία τριβής, διαρθρωτική ανεργία και ανεργία ανεπαρκούς ζήτησης. Η μακροοικονομική ισορροπία είναι η κορυφή του κύκλου, το ανώτατο σημείο που μπορεί να φτάσει μια οικονομία. Υπάρχει όταν η συνολική ζήτηση είναι ίση με τη συνολική προσφορά και δεν υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες τείνουν να μεταβάλλουν την κατάσταση αυτή, εκτός από τυχαίους ή εξωγενείς παράγοντες. Όταν υπάρχει μακροοικονομική ισορροπία, υπάρχει και πλήρης απασχόληση, με την έννοια ότι σχεδόν όλοι όσοι ζητούν, βρίσκουν εύκολα εργασία.

Ο Πληθωρισμός εμφανίζεται όταν, με τις τρέχουσες ή τις επικρατούσες τιμές, οι αγοραστές θέλουν να αγοράσουν περισσότερες ποσότητες αγαθών από εκείνες που οι προμηθευτές διαθέτουν. Το μέγεθος του πληθωρισμού ποικίλλει κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, καθώς επίσης και μεταξύ των οικονομικών κύκλων.

Η άνοδος των μισθών μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες ή λιγότερες θέσεις εργασίας ή σε καμία μεταβολή του αριθμού των θέσεων εργασίας, επειδή μια αύξηση των μισθών μπορεί να αυξήσει, να μειώσει, ή να αφήσει αμετάβλητο το επίπεδο της συνολικής ζήτησης για αγαθά και υπηρεσίες.

Το μίγμα ανεργίας και πληθωρισμού, που χαρακτηρίζει μια χώρα επηρεάζει τη διανομή του εισοδήματός της, με υψηλότερα επίπεδα ανεργίας που προκαλούν μεγαλύτερες ανισότητες. Για το λόγο αυτό οι άνθρωποι που ανήκουν σε διάφορες εισοδηματικές ομάδες και κοινωνικές τάξεις συχνά έχουν διαφορετικά συμφέροντα σχετικά με τον πληθωρισμό και την ανεργία. Οι ευκατάστατοι συνήθως επωφελούνται από τον χαμηλό πληθωρισμό και τη μεγάλη ανεργία ενώ οι λιγότερο ευκατάστατοι επωφελούνται από τον μεγαλύτερο πληθωρισμό και από τη χαμηλότερη ανεργία.

Οι κρατικές αντικυκλικές πολιτικές μπορούν να μετριάσουν τις διακυμάνσεις της οικονομίας προκειμένου να διατηρήσουν πιο σταθερά επίπεδα εισοδήματος και απασχόλησης.

Συνέντευξη

Μαγνητοσκόπηση